Είχα ακούσει για αυτή την παραλία που πάνε οι άνθρωποι το καλοκαίρι. Οι δικοί μας οι άνθρωποι όμως λυσσάξανε να μας πηγαίνουν χειμωνιάτικα.
Μαζευτήκαμε πενταμελής παρέα αυτήν την φορά. Οι 4 γνωστοί άγνωστοι
Δεν αργήσαν να μας ξαναφορτώσουν τα τρία μας στο αμάξι, για καλό σκοπό όμως αυτή η φορά.
Εγώ στη γνωστή μου θέση να κάνω το μπιμπελό.
Αφιχθείσα στην Ελλάδα Σεπτέμβρη δεν είχα πρόλαβει να δω θάλασσα. Αντίθετα ο Λέων έχει φάει την αλμύρα με το κουτάλι.
Μια μέρα μπουκάραμε όλοι μαζί στο αμάξι, εγώ, ο Λέων και ο Σήφης για να πάμε στον κτηνίατρο.
Εγώ έκανα το λούτρινο στην εταζιέρα
Μια μέρα, εκεί που καθόμασταν ήσυχα-ήσυχα και παίζαμε γαυγίζοντας και κομματιάζοντας πράγματα ήρθε μια φίλη της μαμάς. Σαμαρώσανε τη Μπλου και τον Σήφη κι εμένα με κλείσανε μέσα στο σπίτι. Νομίζανε ότι θα με ξεγελάσουνε αλλά εγώ χαμπαριάστηκα ότι την «κάνανε» χωρίς εμένα, παραμέρισα την κουρτίνα και όρμηξα στο τζάμι. Τρελλάθηκα από την ανησυχία. Είδα τη Μπλου πάνω στο σκούτερ και τον Σήφη μέσα στο αυτοκίνητο. Μου πέρνανε τους φίλους μου; Εμένα γιατί με αφήσανε πίσω; Άρχισα να πηδάω πάνω στο τζάμι και παραλίγο να γκρεμίσω αυτό το ψεύτικο δέντρο που έχουν κοτσάρει εδώ μέσα στη μέση και μου γκρινιάζουν όταν κλέβω τις μπάλες. Έπιασε το κόλπο όμως. Με ακούσανε και η φίλη της μαμάς με λυπήθηκε και με πήρε μαζί της στο αυτοκίνητό της παρέα με τον Σηφαλιό.
Μας πήγανε σε ένα καφέ με πολλά σκυλάκια και άλλους φιλικούς σκυλανθρώπους που δεν τσιρίζαν όταν πλησίαζα.
Θυμάστε που σας έλεγα ότι περιμέναμε μουσαφίρη; Έ, ήρθε η ώρα να σας τον αποκαλύψω. Τον φωνάζαμε Μπέμπη, Τζέρυ, Ντόμπυ και Ταζ αλλά η νέα του αφεντικίνα τον ονόμασε Σήφη γιατί είναι σα κρητικός λεβένταρος, πρωτοπαλίκαρο.
Πρέπει να ντράπηκε πολύ που κοτζάμ ημίαιμο πιτμπουλάκι έκανε την οριστική του εμφάνιση με τέτοια αμφίεση. Τουλάχιστον αυτή τη φορά δε μας ήρθε με φούξια κολλάρο και κουδουνάκι. Κάτι τα δικά μου γελάκια, κάτι τα ειρωνικά σχόλια της Μπλου ότι μοιάζει με κοκκινοσκουφίτσα, όρμησε στο παιχνίδι για να μας δείξει τι αντράκι κρύβει κάτω από την αγιοβασιλιάτικη ρόμπα. (Ρόμπα όνομα και πράγμα 
).
Αυτός είναι ο Φάτσας. Ή τουλάχιστον έτσι τον φωνάζουμε. Όταν δεν είναι καλός τον λέμε Τσάκυ ή και Τζέκυλ.
 |
Είναι ένα γκριφόν-κανίς ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων που βρέθηκε μοναχούλι του στο Φάληρο.Είναι δεν είναι δύο ετών και ήταν φρεσκοκουρεμένος. |
Τον μαζέψανε και τον υιοθετήσανε τρεις οικογένειες στη σειρά, όμως τον επιστρέψανε με συνοπτικές διαδικασίες. Και θα λεγε κανείς ότι θα έβρισκε εύκολα σπίτι έτσι μικρόσωμος και όμορφος. Η άσχημη αλήθεια είναι ότι φαίνεται ότι έχει φάει πολύ ξύλο κι έτσι έχει γίνει επιθετικός. Δεν μπόρεσα να του πάρω κουβέντα για το παρελθόν του γιατί δεν του πολυάρεσε η παρέα μου.
Δε θα χε περάσει μισή ώρα που τον άφησαν σπίτι μας και δάγκωσε τη μαμά χωρίς απολύτως καμία προειδοποίηση. Εγώ και η Μπλού δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ενώ πάει για χάδια, μετά δαγκώνει.
Πάει το 2007. Ωραία χρονιά… Γεννηθήκαμε, συναντηθήκαμε, αγαπηθήκαμε, μεγαλώσαμε λιγουλάκι, περάσαμε τόσα… και περιμένουμε με ανυπομονησία τι θα μας επιφυλάξει η καινούρια χρονιά. Χρόνια πολλά να έχουμε!
Μια έκπληξη μας περίμενε σήμερα. Ήρθε και μας επισκέφτηκε ο Μπέμπης, κυκλοφορεί και ως Ντόμπυ και πιθανότατα να μείνει γνωστός ως Ταζ. Δύσκολο να έχεις ένα μόνιμο όνομα όταν δεν έχεις μόνιμο σπίτι. Ο Ταζ λοιπόν βρέθηκε στον Γέρακα αλλά αυτή τη στιγμή φιλοξενείται στου Γκύζη και την ημέρα του την περνάει στα Βριλήσσια! Ήρθε να μας δει για να γνωρίσει την υποψήφια μέλλουσα μαμά. Είναι μια φίλη της μαμάς μου που πάντα ήθελε σκυλάκι και τώρα μετακόμισε στη Μύκονο. Αντίθετα από την Αθήνα έχει πλέον ένα τεράστιο κήπο και άφθονο χρόνο.
Ο Ταζ είναι πολύ όμορφος ο άτιμος. Έχει μαύρο βελούδινο δέρμα και πράσινα ματάκια. Φέρνει σε πιτμπουλάκι και του φοράνε ένα ροζ κουδουνάκι… έτοιμος για τη Μύκονο…
 |
 |
Επιτέλους έφτασε Σάββατο και δεν βρέχει! Ήρθε η φίλη μας η Λώρα με τη μαμά της και πήγαμε όλοι μαζί σε ένα πάρκο.
Τη Λώρα την είχα ξαναδεί αλλά πια είμαι επιφυλακτική μαζί της και όχι ιδιαίτερα φιλική. Μου πέφτει και μεγάλη.
