Ή έχω dezavu ή κάτι μου θυμίζει το μέρος.

Μήπως έχω ξαναβρεθεί εδώ πιο μικρός;

Πάλι σε πλοίο μπήκα πάντως.

Καταφέραμε και κρατηθήκαμε όλη νύχτα χωρίς να κατουρήσουμε.
Λερώσαμε όταν φτάσαμε και ξαναπατήσαμε χώμα.

Στα Χανιά που πήγαμε, είχε σε πολλά μέρη ταμπέλες που δεν επέτρεπαν τα σκυλιά. Μάλλον γιατί εκεί δεν μαζεύουν τις ακαθαρσίες μας.

Φχαριστηθήκαμε δροσερά μπάνια καθημερινά, για μια βδομάδα.

Η Μπλου έτρεχε στο νερό να πιάσει το φρίσμπυ, καταχαρούμενη.
Εγώ γνώρισα μια πανέμορφη νιουφίνα, τη Νέδα. Μέχρι που κολύμπησα για να την εντυπωσιάσω γιατί αυτή ως γνήσιο newfoundland είναι εξοικιωμένη με το νερό. Εγώ ο ταλαίπωρος, ορεινός ποιμενικός είμαι, τι δουλειά έχω στη θάλασσα. Αγάπησα όμως. Επιτέλους μια γυναίκα στα μέτρα μου!
Η Νέδα ζει μαζί με τη Ούδα που είναι κι αυτή δεινή κολυμβήτρια.

Πρώτη φορά μπήκαμε σε λίμνη.

Η Μπλου βούταγε από το ποδήλατο.

Εγώ προτίμησα να πιάσω όχθη για να μπω στο νερό.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που δεν ήταν αλμυρό και πινόταν κι έτσι ήπια κάμποσο.

Και μετά έδιωξα όσο είχε μείνει πάνω μου.

Το καλό με τις διακοπές είναι ότι είμαστε όλοι μέρα με τους γονείς μας.

Έτσι χορταίνουμε το μπαμπά
	και τη μαμά.
και περνάμε τέλεια!