Οι ζέστες έχουν πιάσει για τα καλά και ακόμα να φύγουμε. Αναπολώ τις περσινές διακοπές και τα μπάνια που έκανα.

Παρόλο που είχα την πρώτη μου περίοδο, δε με σταμάτησε αυτό από το να κάνω μπάνια.

Πρώτα πήγαμε Αμαλιάδα. Ο Λέων το ριξε στον ύπνο στη διαδρομή.

Στο δρόμο, εκεί που κάναμε στάση είχε ειδικό πάρκινγκ για τα σκυλάκια.

Αλλά εμείς προτιμήσαμε να κάτσουμε με τους γονείς μας.

Στη Κουρούτα είχε μια υπέροχη παραλία που άραζα με τον αγαπημένο μου Λέοντα.

Το όμορφο τοπίο συμπλήρωνε ένα ποτάμι που έσκαγε εκεί.

Έτσι κάναμε μπανάκι και στο ποτάμι

Αλλά και στη θάλασσα.

Έπαιζα όλη μέρα κι έγινα εξπέρ στο φρίσμπυ!

Και συνέχιζα μέχρι να βραδιάσει.

Κι έστελνα φιλάκια. Σματς!

Ένα βράδυ μείναμε σε σκηνή. Τα υπόλοιπα μας φιλοξένησε ένας φίλος με πολλά σκυλάκια.

Στη Ζάκυνθο πήγα χωρίς τον Λέοντα.

Αλλά καλοπέρασα στο πλοίο με αγκαλίτσες και φιλάκια.

	Αναρωτιόμουν τι θα ακολουθήσει.Δεν είχα ξαναμπεί σε καράβι.
	Αλλά τελικά ήταν πολύ διασκεδαστικά στο νήσι.

Μπανάκι, παραλία

Πήγα κι άλλες βόλτες με καραβάκια.

Είδα και το Ναυάγιο!

Έσκαψα στην άμμο (πολύ πρωτότυπο… )

	Αλλά πάνω απ’ όλα ήμουν συνέχεια με τη μαμά, γιατί είμαι γνωστό μαμόθρεφτο.
	Τώρα όμως έκλεισα τα δύο και είμαι έτοιμη! Πάμε γι’ άλλα!