Θυμάστε που είχα πει ότι είχα κρατήσει κρυφή την εκδρομή στις Σέρρες; Ε, ξαναπήγα! Την πρώτη φορά ήμουν μικρούλης, μόνο 2 μηνών.

Βλέπετε οι «γονείς μου» είναι συχνοί επισκέπτες των Σερρών επειδή εκεί βρίσκεται η μοναδική (αξιοπρεπής) ελληνική πίστα και είναι και οι δύο λάτρεις της μοτοσυκλέτας. Αυτή τη φορά που ήμουν πια μεγάλος και εμβολιασμένος, με αφήσανε να αλητεύω με τα αδέσποτα που τριγυρίζανε εκεί. Ξαναείδα και την αδερφή της Ντουκάτι. Μια χαρά φαινόταν, μόνο που τώρα την πέρναγα σε μέγεθος.

Έχει πολλά αδέσποτα στο γύρω χώρο αν και υπάρχει κυνοκομείο κοντά. Προφανώς, επειδή είναι ακριβώς έξω από την πόλη σε ένα μεγάλο δημοτικό χώρο με πάρκα, γήπεδα και πράσινο, τους είναι βολικό να τα παρατάνε εκεί. Και η μικρή Ντουκάτι εκεί βρέθηκε.

Είχα την τύχη να δω τον εξάωρο αγώνα αντοχής από κοντά. Αν και δε ξέρω αν είναι τύχη να ακούς όλα αυτά τα μηχανάκια όλη μέρα να λυσσάνε. Η ομάδα των κοριτσιών κατάφερε να τερματίσει, αν και η μαμά μου είχε μια – ευτυχώς ανώδυνη – πτώση.

Κι ο μπαμπάς μου με την ομάδα του, καλά τα πήγανε!

Όμως δε θα άντεχα άλλη μέρα στην πίστα. Φασαρία και πολλή ζέστη, φτάσαμε τους 39 βαθμούς υπό σκια. Μόνο απόγευμα-βραδάκι ξεμύτιζα από την τέντα.

Ευτυχώς την άλλη μέρα φύγαμε για μίνι διακοπούλες με κατεύθυνση την Καβάλα. Φτάσαμε βραδάκι πια στη Νέα Ηρακλείτσα αλλά δε βρήκαμε μέρος να στήσουμε τη σκηνή. Φάγαμε σε μια παραλιακή ταβέρνα που μας είχαν συστήσει και την πέσαμε στον διπλανό μικρούλι κολπίσκο όπου μια αγκάλια από βράχια δημιουργούσε την ιδανική καβάτζα.

Η πανσέληνος φώτιζε την παραλία

Με το ξημέρωμα, ήρθε κι ένας ψαράς.

Εγώ πρωί-πρωί με τη δροσούλα είχα τρελά κέφια κι έτρεχα πάνω-κάτω παίζοντας με ό,τι έβρισκα.

Όταν με έπιασε η μαμά μου να μασουλάω μια ανοιγμένη κονσέρβα ζβαν, καθόλου δε χάρηκε όμως. Εγώ ξέδωσα πάντως.

Το μεσημεράκι τα μαζέψαμε και φύγαμε, και.. τι καλά, βρήκαμε ακόμα καλύτερη παραλία. Αμμόλοφοι λέγεται η περιοχή και βέβαια έχει χρυσή άμμο, μέσα κι έξω από τη θάλασσα.

Υπάρχουνε και μπαράκια στην παραλία που προσέφεραν

Για δάγκωμα

Αλλά και για ξάπλωμα

Εφόσον αντιστοιχούσαν 3 ξαπλώστρες σε κάθε ομπρέλα αποφάσισα ότι δικαιόμουν κι εγώ μια κι ανέβηκα και το έπαιξα αδιάφορος. Ανακάλυψα ότι περνάει αέρας από κάτω και δροσίζει την κοιλίτσα μου!

Βρήκαμε κι εδώ μια καλή κρυψώνα για τη σκηνή

Και όλη μέρα αράζαμε στην παραλία με τη μαμά

Και τον μπαμπά

Έτσι περάσαμε εκεί 3 μέρες και νύχτες

Φεύγοντας ξαναπεράσαμε από Σέρρες να μαζέψουμε το τρέιλερ με τη μοτοσυκλέτα που έτρεξε η μαμά. Εκεί οι δικοί μου αποφασίσανε να αγοράσουν το καινούριο τους παιχνίδι.

Κι όσο αυτοί φορτώνανε, εγώ βρήκα την ευκαιρία να παίξω με 2 ντόπια αδελφάκια. Ήμασταν τόσο ζωηρά που ήταν αδύνατον να σταθούμε για φωτογραφία.

Τα λέμε συντόμως γιατί δε βλέπω την ώρα να σας πω τα καινούρια μου νέα!